به زبان اظهار ايمان كردند ثُمَّ كَفَرُوا پس كافر شدند و نگرويدند بدل فَطُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ پس مهر نهاده شد بر دلهاى ايشان يعنى علامتى بر دلهاى ايشان نهاده شد تا با آن علامت ملائكه ايشان را از مؤمنين تميز كنند و يا به جهت فرط عناد ايشان حق تعالى لطف و توفيق را از ايشان مسلوب گردانيد و تخليه كرد ايشان را و در باديهء ضلالت واگذاشت فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ پس ايشان نميدانند حقيقت ايمان را و نميشناسند صحت و حقيقت آن را به جهت عدم تفكر در آن و از حديث كلينى در باب نكت و نتف مستفاد مىشود كه از جملهء ما صدقات منافقين كه درين سوره مذكور است آن منافقين‌اند كه در دل قبول ولايت و امامت امير المؤمنين عليه السّلام نكردند زيرا كه از محمد بن فضيل روايت كرده كه حضرت امام موسى الكاظم عليه السّلام فرمودند كه « ان اللَّه تبارك و تعالى سمى من لم يتبع رسوله فى ولاية وصيه منافقين و جعل من جحد وصيه امامته كمن جحد محمدا صلّى اللَّه عليه و إله و انزل بذلك قرآنا فقال يا محمد اذا جاءك المنافقون بولاية وصيك قالوا نشهد انك لرسول اللَّه و اللَّه يعلم انك لرسوله و اللَّه يشهد ان المنافقين بولاية وصيك على لكاذبون اتخذوا ايمانهم جنة فصدوا عن سبيل اللَّه و السبيل هو الوصى انهم ساء ما كانوا يعملون ذلك بانهم آمنوا برسالتك و كفروا بولاية وصيك فطبع اللَّه على قلوبهم فهم لا يفقهون اى لا يفقهون بنبوتك » يعنى محمد بن فضيل از حضرت امام موسى الكاظم عليه السّلام در تفسير اين آيات چنين روايت كرده كه امام فرمود بدرستى كه خداى تعالى نام گذاشته آن جماعتى را كه تبعيت رسول او نكردند در قبول ولايت وصى او منافقين و گردانيد كسانى را كه منكر شدند وصى او را يعنى منكر شدند امامت وصى او را مانند كسانى كه منكر شدند نبوت رسول او را بنا برين لفظ امامته بدل وصيه است پس من جحد وصيه بمعنى من جحد امامته است و نازل گردانيد براى حقيقت اين سخن قرآن را و فرمود اى محمد هر گاه بيايند پيش تو جمعى كه بدل قبول ولايت وصى تو نكرده باشند و بگويند كه ما گواهى ميدهيم كه تو رسول خدايى و خداى تعالى حقيقت رسالت تو را ميداند و